Sunday, 10 April 2011
Thursday, 7 April 2011
dance, dance otherwise we are lost
PINA is a film for Pina Bausch by Wim Wenders.
PINA is a feature-length dance film in 3D with the ensemble of the Tanztheater
Wuppertal Pina Bausch, featuring the unique and inspiring art of the great
German choreographer, who died in the summer of 2009.
Monday, 4 April 2011
Wednesday, 30 March 2011
Nissan’s Cute Little Orphans
 |
| The New York Times © |
I found these two very cute cars on The New York Times while searching
across the web for a New Car. Unfortunately mine is not working anymore...
Wednesday, 23 March 2011
Monday, 21 March 2011
Twitter Poems from The New York Times
Twitter Poem
The poem creates a space.
It hides in a tent in a forest.
Making its own bed it falls asleep in the dark,
wakes up under a lamp or the sun.
Billy Collins, whose new book of poems is “Horoscopes for the Dead.”
Earth donates
break in a wave train
fallout active plume cloud spills
red reactors give
cross characters translated
in kanji could say much more
Claudia Rankine, whose latest book of poems is “Don’t Let Me Be Lonely.”
Teeny tiny poem
Teeny tiny poem/just enuf 2hold/1 xllent big word/Impluvium/open-eyed
The poem creates a space.
It hides in a tent in a forest.
Making its own bed it falls asleep in the dark,
wakes up under a lamp or the sun.
Billy Collins, whose new book of poems is “Horoscopes for the Dead.”
Earth donates
break in a wave train
fallout active plume cloud spills
red reactors give
cross characters translated
in kanji could say much more
Claudia Rankine, whose latest book of poems is “Don’t Let Me Be Lonely.”
Teeny tiny poem
Teeny tiny poem/just enuf 2hold/1 xllent big word/Impluvium/open-eyed
courtyrd/collectng rain/as all poems do/ skylife, open/birds do:/ tweet
Elizabeth Alexander, whose latest book of poems is “Crave Radiance,”
Elizabeth Alexander, whose latest book of poems is “Crave Radiance,”
and who wrote and delivered a poem for the inauguration of
President Barack Obama.
Low Pay Piecework
The fifth-grade teacher and her followers—
Five classes, twenty-eight in each, all hers:
One-hundred-and-forty different characters.
Robert Pinsky, whose “Selected Poems” will be published next month.
Low Pay Piecework
The fifth-grade teacher and her followers—
Five classes, twenty-eight in each, all hers:
One-hundred-and-forty different characters.
Robert Pinsky, whose “Selected Poems” will be published next month.
Monday, 7 March 2011
Up in the Air!
National Geographic Channel and a team of scientists, engineers, and two world-
class balloon pilots creating a real-life version of Pixar's animated hit film Up.
On March 5th at dawn they successfully launched a 16' X 16' house 18' tall with
300 8' colored weather balloons from a private airfield east of Los Angeles, and
set a new world record for the largest balloon cluster flight ever attempted. The
entire experimental aircraft was more than 10 stories high, reached an altitude
of over 10,000 feet, and flew for approximately one hour.
Monday, 28 February 2011
Na de Schreeuw nu de Stem!
Op 20 november jongstleden kwamen meer dan 100.000 mensen
op de been om te schreeuwen voor cultuur. Nu kan u uw stem op
een andere manier laten horen. In navolging van die schreeuw
en in aanloop naar de Provinciale Staten verkiezingen is er nu
"Na de schreeuw nu de Stem."
op de been om te schreeuwen voor cultuur. Nu kan u uw stem op
een andere manier laten horen. In navolging van die schreeuw
en in aanloop naar de Provinciale Staten verkiezingen is er nu
"Na de schreeuw nu de Stem."
Check de site: www.nadeschreeuwnudestem.nl
Op deze site vindt u alle cultuurparagrafen van de politieke partijen
die meedoen in uw provincie. Klik op uw provincie om te weten wat
er speelt in het cultuurbeleid van uw provincie.
Op deze site vindt u alle cultuurparagrafen van de politieke partijen
die meedoen in uw provincie. Klik op uw provincie om te weten wat
er speelt in het cultuurbeleid van uw provincie.
Wednesday, 23 February 2011
Marilyn Monroe by Richard Avedon
The thin line between actor and character, between the private self and
the public role. "There was no such person as Marilyn Monroe, Marilyn
Monroe was someone Marilyn Monroe invented, like an author creates a
character. For hours she danced and sang and flirted and did this thing
that's she did Marilyn Monroe. And then there was the inevitable drop.
And when the night was over and the white wine was over and the dancing
was over, she sat in the corner like a child, with everything gone. I saw her
sitting quietly without expression on her face, and I walked towards her
but I wouldn't photograph her without her knowledge of it. And as I came
with the camera, I saw that she was not saying no."
From an interview with the filmmaker Helen Whitney.
Picture: Marilyn Monroe by Richard Avedon, May 6 1957, New York City.
Monday, 21 February 2011
Thursday, 17 February 2011
Make Your Wish...
 |
| www.jolandavandenberg.com |
If you want to find out more about me, see some pictures or read my biography...
Check out my new website and don't forget to SEND a wish!
Check out my new website and don't forget to SEND a wish!
Wednesday, 16 February 2011
Back to the Future by Irina Werning
feel and look like if they were to reenact them today... With her camera,
she started inviting people to go back to their future.
And I hope she will be continuing this project!
Tuesday, 15 February 2011
Sylvia, I Try to Imagine her...
 |
| Jolie © |
In the monologue Sylvia, I Try to Imagine Her... Sieta and Jolanda are
researching how Sylvia Plath became such a literary mystery. Why does
her legend keep evoking our imagination?
Thursday, 10 February 2011
Silhouettes by FotoFloor
'Silhouettes' a new series of photographs by the lovely Dutch
photography duo FotoFloor. The astonishing images
(featuring the two world famous models: Sonja Wanda and
Dioni Tabbes) in black and white are inspired by the cutting
arts...
A small but very impressive exhibition at the Eduard Planting
Gallery in Amsterdam. Other great work of FotoFloor is also
shown at this gallery.
Find out yourself and get inspired: 22 January - 5 March 2011
www.eduardplanting.com
(featuring the two world famous models: Sonja Wanda and
Dioni Tabbes) in black and white are inspired by the cutting
arts...
A small but very impressive exhibition at the Eduard Planting
Gallery in Amsterdam. Other great work of FotoFloor is also
shown at this gallery.
Find out yourself and get inspired: 22 January - 5 March 2011
www.eduardplanting.com
Monday, 7 February 2011
Tuesday, 1 February 2011
Elektrotechnique Lernert & Sander
The Dutch band De Jeugd Van Tegenwoordig asked the two dutch artists
Lernert & Sander to create a music video for their song Elektrotechnique.
Get inspired! www.lernertandsander.com
Friday, 28 January 2011
Wednesday, 12 January 2011
Scott Schuman
"If you can ask any other person who does a creative thing,
they probably go to school and learn all these different
things and as they get better it narrows and narrows."
they probably go to school and learn all these different
things and as they get better it narrows and narrows."
Tuesday, 11 January 2011
Sunday, 9 January 2011
Thursday, 6 January 2011
He's done it again!
one my favorite photographers Tim Walker is pretty wonderful!
Of course it helps to have a stylist like Edward Enninful and beautiful models
Nimue Smit and Lindsey Wixsonare.
To have a shoot with Tim is still on my wish list... ♥
Tuesday, 4 January 2011
Monday, 3 January 2011
Friday, 31 December 2010
Monday, 27 December 2010
Kerstnacht 2010, Casa Luna radio 1
Een kerstverhaal?
Zal ik vertellen over die ene kerst dat tijdens het kerstdiner op onverklaarbare wijze de marmeren tafel brak en wij tijdens het hoofdgerecht met de hele familie het linnen goed vasthielden terwijl de spruitjes, de stoofpeertjes en de kalkoen onze schoot in rolden. Of over die kerstavond dat ik een blind date had in een Italiaans restaurant in Amsterdam en de jongen tegenover mij een grijze sweater met daarop een afbeelding van spruitjes droeg. Tussen de spruitjestrui jongen en mij is het overigens nooit wat geworden.
Welk verhaal het ook wordt. Ik ben meestal onderweg is met kerst. Zoals de drie wijzen uit ‘t Oosten onderweg waren naar een pasgeboren baby, zo ben ik de afgelopen jaren meestal onderweg van of naar een theater in Nederland. En probeer ik het spelen van een voorstelling te combineren met een familiebezoek. Zo ook die avond in 2006. Na het spelen van een voorstelling in Amsterdam werd ik door mijn (inmiddels ex-) vriend opgehaald om samen in “de auto van het jaar 1992” naar mijn ouders in België te rijden om daar gezamenlijk de kerstavond door te brengen. Het was dezelfde avond waarop de kachel van deze auto het op een zeer stille A27 bij Noordeloos begaf. Gelukkig was daar een grote goudgele M die aan de hemel straalde en ons de weg zou wijzen naar warmte en geborgenheid, maar helaas sloot het bekende restaurant eronder zijn deuren eerder dan verwacht. Zo stond ik ongeveer anderhalf uur later als een moderne versie van “het meisje met de zwavelstokjes” verkleumd een aansteker te kopen bij de caissière achter het gewapende glas van tankstation Hazeldonk.
Meestal ben ik degene die maanden van te voren roept niet te weten hoe mijn kerst eruit komt te zien en dat ook vooral niet te willen vastleggen. Maar als het eenmaal december is, Sinterklaas weer terug is naar Spanje en de kou in de lucht zit begint het toch te kriebelen. Dat is dan ook het moment waarop de meest lelijke maar eenzaam achter gebleven kerstboom toch nog naar 2 hoog achter in Amsterdam de trap op wordt gesleept, er tussen de mensen massa’s op het laatste moment nog de perfecte kerstoutfit moet worden gescoord en er familieleden en vrienden worden gebeld voor hun wensen van dat jaar.
Ik denk terug aan het jaar dat ik vurig hoopte een ballet tas en een sieraden doosje te krijgen, een sieraden doosje met een muziekje daarin, waar als je het doosje opendeed een ballerina rondjes draaide op deze muziek. Het was in 1989, ik was acht jaar oud, te groot om nog in Sinterklaas te geloven maar nog te klein om te willen weten dat ook de Kerstman niet bestond. Het was het warmste jaar van de 20ste eeuw. Niet zo vreemd dat in datzelfde jaar de heupen van de Nederlanders massaal begonnen te bewegen op de opzwepende klanken van de lambada. Het jaar waarin Gerard Joling nog mijn grote idool was en op dat moment met zijn “No more Boleros” de hitlijsten bestormde. Het was het jaar waarin de Berlijnse muur viel, ik vol verbazing naar de beelden op de televisie keek en niet begreep waarom ze die muur niet eerder hadden afgebroken. Ook het jaar waarin de fabeltjeskrant voor het laatst op diezelfde televisie werd uitgezonden en de BTW in tegenstelling tot nu nog omlaag ging. Het jaar waarin we de dagen voor kerst veel tijd doorbrachten bij mijn oma, de moeder van mijn moeder. Die was niet zo lekker maar bleek achteraf ernstiger ziek te zijn dan ik dacht.
Mijn ouders hadden besloten om op de 23e gezamenlijk de cadeautjes uit te pakken en een vervroegde kerst te vieren dit omdat we niet wisten hoe deze kerst met mijn oma zou lopen. Mijn grootste wens kwam uit, ik kreeg het gevraagde sieraden doosje en de ballettas, maar op de ochtend van 24 december overleed mijn oma. Die kerstavond kwamen mijn ouders laat thuis en besloot mijn moeder in bad te gaan liggen. Niet veel later ging ik naar boven om met mijn net gekregen kerstcadeautje de badkamer in te lopen. Jaren later hoorde ik van mijn moeder dat ik toen ik de badkamer in liep ik tegen haar zei: “dat pappa had gezegd dat ik maar extra lief voor haar moest zijn en ik bang was dat te vergeten dus er daarom maar meteen mee begon.” Ik kan mij nog herinneren dat ik het sieraden doosje op de wasmachine zette en terwijl de ballerina haar rondjes aan het draaien was op de muziek die in de badkamer nog mooier klonk, ik met mijn hand het water in het bad verplaatste en over de schouders van mijn moeder liet stromen, zoals een moeder dat bij haar pasgeboren baby doet. Toen het muziekje was afgelopen deed ik het doosje weer dicht en nam het onder mijn arm mee de badkamer uit.
Ik kan mij niet meer herinneren hoe die kerst verder is verlopen, alleen dat ik het jurkje en de lakschoentjes die ik samen met mijn moeder voor kerst had uitgezocht, enkele dagen later aan mocht op de crematie van mijn oma.
Er is naast het feit dat ik inmiddels eenentwintig jaar ouder ben veel veranderd. Maar zoals de afgelopen jaren ben ik ook dit jaar weer onderweg met kerst en sta ik in het theater. Deze keer vier ik kerst als kerst al voorbij is, als de restjes van de kalkoen nog lekkerder smaken, de overgebleven stoofpeertjes van mijn moeder donkerpaars van kleur zijn en de sjoelbak door de rest van mijn familie goed is ingespeeld. Mijn auto (ja nog steeds diezelfde auto) heb ik toevallig vandaag opgehaald bij de garage, de kachel was kapot. Zodat ik deze keer op tweede kerstdag direct na het spelen van mijn voorstelling hopelijk warm naar mijn ouders kan rijden. Ik zal dit jaar als cadeautje het sieraden doosje en dit verhaal voor ze meenemen.
Geschreven voor Casa Luna's kerstuitzending op 24 december 2010, Radio 1 NCRV
Zal ik vertellen over die ene kerst dat tijdens het kerstdiner op onverklaarbare wijze de marmeren tafel brak en wij tijdens het hoofdgerecht met de hele familie het linnen goed vasthielden terwijl de spruitjes, de stoofpeertjes en de kalkoen onze schoot in rolden. Of over die kerstavond dat ik een blind date had in een Italiaans restaurant in Amsterdam en de jongen tegenover mij een grijze sweater met daarop een afbeelding van spruitjes droeg. Tussen de spruitjestrui jongen en mij is het overigens nooit wat geworden.
Welk verhaal het ook wordt. Ik ben meestal onderweg is met kerst. Zoals de drie wijzen uit ‘t Oosten onderweg waren naar een pasgeboren baby, zo ben ik de afgelopen jaren meestal onderweg van of naar een theater in Nederland. En probeer ik het spelen van een voorstelling te combineren met een familiebezoek. Zo ook die avond in 2006. Na het spelen van een voorstelling in Amsterdam werd ik door mijn (inmiddels ex-) vriend opgehaald om samen in “de auto van het jaar 1992” naar mijn ouders in België te rijden om daar gezamenlijk de kerstavond door te brengen. Het was dezelfde avond waarop de kachel van deze auto het op een zeer stille A27 bij Noordeloos begaf. Gelukkig was daar een grote goudgele M die aan de hemel straalde en ons de weg zou wijzen naar warmte en geborgenheid, maar helaas sloot het bekende restaurant eronder zijn deuren eerder dan verwacht. Zo stond ik ongeveer anderhalf uur later als een moderne versie van “het meisje met de zwavelstokjes” verkleumd een aansteker te kopen bij de caissière achter het gewapende glas van tankstation Hazeldonk.
Meestal ben ik degene die maanden van te voren roept niet te weten hoe mijn kerst eruit komt te zien en dat ook vooral niet te willen vastleggen. Maar als het eenmaal december is, Sinterklaas weer terug is naar Spanje en de kou in de lucht zit begint het toch te kriebelen. Dat is dan ook het moment waarop de meest lelijke maar eenzaam achter gebleven kerstboom toch nog naar 2 hoog achter in Amsterdam de trap op wordt gesleept, er tussen de mensen massa’s op het laatste moment nog de perfecte kerstoutfit moet worden gescoord en er familieleden en vrienden worden gebeld voor hun wensen van dat jaar.
Ik denk terug aan het jaar dat ik vurig hoopte een ballet tas en een sieraden doosje te krijgen, een sieraden doosje met een muziekje daarin, waar als je het doosje opendeed een ballerina rondjes draaide op deze muziek. Het was in 1989, ik was acht jaar oud, te groot om nog in Sinterklaas te geloven maar nog te klein om te willen weten dat ook de Kerstman niet bestond. Het was het warmste jaar van de 20ste eeuw. Niet zo vreemd dat in datzelfde jaar de heupen van de Nederlanders massaal begonnen te bewegen op de opzwepende klanken van de lambada. Het jaar waarin Gerard Joling nog mijn grote idool was en op dat moment met zijn “No more Boleros” de hitlijsten bestormde. Het was het jaar waarin de Berlijnse muur viel, ik vol verbazing naar de beelden op de televisie keek en niet begreep waarom ze die muur niet eerder hadden afgebroken. Ook het jaar waarin de fabeltjeskrant voor het laatst op diezelfde televisie werd uitgezonden en de BTW in tegenstelling tot nu nog omlaag ging. Het jaar waarin we de dagen voor kerst veel tijd doorbrachten bij mijn oma, de moeder van mijn moeder. Die was niet zo lekker maar bleek achteraf ernstiger ziek te zijn dan ik dacht.
Mijn ouders hadden besloten om op de 23e gezamenlijk de cadeautjes uit te pakken en een vervroegde kerst te vieren dit omdat we niet wisten hoe deze kerst met mijn oma zou lopen. Mijn grootste wens kwam uit, ik kreeg het gevraagde sieraden doosje en de ballettas, maar op de ochtend van 24 december overleed mijn oma. Die kerstavond kwamen mijn ouders laat thuis en besloot mijn moeder in bad te gaan liggen. Niet veel later ging ik naar boven om met mijn net gekregen kerstcadeautje de badkamer in te lopen. Jaren later hoorde ik van mijn moeder dat ik toen ik de badkamer in liep ik tegen haar zei: “dat pappa had gezegd dat ik maar extra lief voor haar moest zijn en ik bang was dat te vergeten dus er daarom maar meteen mee begon.” Ik kan mij nog herinneren dat ik het sieraden doosje op de wasmachine zette en terwijl de ballerina haar rondjes aan het draaien was op de muziek die in de badkamer nog mooier klonk, ik met mijn hand het water in het bad verplaatste en over de schouders van mijn moeder liet stromen, zoals een moeder dat bij haar pasgeboren baby doet. Toen het muziekje was afgelopen deed ik het doosje weer dicht en nam het onder mijn arm mee de badkamer uit.
Ik kan mij niet meer herinneren hoe die kerst verder is verlopen, alleen dat ik het jurkje en de lakschoentjes die ik samen met mijn moeder voor kerst had uitgezocht, enkele dagen later aan mocht op de crematie van mijn oma.
Er is naast het feit dat ik inmiddels eenentwintig jaar ouder ben veel veranderd. Maar zoals de afgelopen jaren ben ik ook dit jaar weer onderweg met kerst en sta ik in het theater. Deze keer vier ik kerst als kerst al voorbij is, als de restjes van de kalkoen nog lekkerder smaken, de overgebleven stoofpeertjes van mijn moeder donkerpaars van kleur zijn en de sjoelbak door de rest van mijn familie goed is ingespeeld. Mijn auto (ja nog steeds diezelfde auto) heb ik toevallig vandaag opgehaald bij de garage, de kachel was kapot. Zodat ik deze keer op tweede kerstdag direct na het spelen van mijn voorstelling hopelijk warm naar mijn ouders kan rijden. Ik zal dit jaar als cadeautje het sieraden doosje en dit verhaal voor ze meenemen.
Geschreven voor Casa Luna's kerstuitzending op 24 december 2010, Radio 1 NCRV
Friday, 24 December 2010
Playboy Christmas Party!
The Dutch photographer Reinier van der Aart took this beautiful
picture of me at the presentation of this years Christmas edition
of the Dutch Playboy.
A great night at the Supperclub in Amsterdam! ♥
Thursday, 23 December 2010
Wednesday, 22 December 2010
Monday, 20 December 2010
Thursday, 16 December 2010
"Voor huishoudelijke apparaten ben ik een koningin, ja!"
Suzanne: Naar mijn mening...
Robert: Heb jij een mening?
Ik vraag je alleen die van mij te delen.
De rest is zonde van je energie,
dus hou nu even je mond!
Potiche, een heerlijke komedie van François Ozon!
Robert: Heb jij een mening?
Ik vraag je alleen die van mij te delen.
De rest is zonde van je energie,
dus hou nu even je mond!
Potiche, een heerlijke komedie van François Ozon!
Tuesday, 14 December 2010
Monday, 13 December 2010
Friday, 10 December 2010
Friday, 26 November 2010
There's this song I used to sing...
"When I'm stuck with a day
That's gray
And lonely
I just stick out my chin
And Grin
And Say
Oh..."
Tomorrow...
That's gray
And lonely
I just stick out my chin
And Grin
And Say
Oh..."
Tomorrow...
Monday, 1 November 2010
Tuesday, 26 October 2010
Wednesday, 20 October 2010
Saturday, 9 October 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)